از بیستم اسفند که پست گذاشته ام که خانه نشین کرونا شده ایم
تا امروز دقیقا182 روز گذشته است.
گرچه شدت خانه نشینی مان کم شده
اما کماکان کروناگیر و خانه نشینیم
به صورت یکی در میان سرکار می آییم
بچه ها بیشتر آنلاین و کمتر حضوری مدرسه می روند
امروز بهار را بردیم کلاس اول
کلاس اول تاریخی
بی شعر و ترانه
با ترس از کرونا
بی جیغ و بوس و بغل
و
من همچنان به اینجا سر می زنم و دوستانم در این وبلاگ سوت و کور کامنت نمی گذارند
می آیم سر می زنم غصه می خورم و می روم
دوستان من کجا هستند؟
روزهاشان پرتقالی باد
برچسب:
نویسنده: آراد شریعتی