کنگره سالانه اخلاق پزشکی

سال 2010 برای کنگره بین المللی اخلاق پزشکی که هر دو سال یکبار برگزار می شود مقاله ای درباره عدالت از دیدگاه سعدی فرستادم

عدالت یکی از چهار اصل اخلاق پزشکی است

و من آن را از دیدگاه سعدی جست و جو کرده بودم

مقاله مذکور از منظر برگزار کنندگان کنگره آن قدر جذاب بود که آن را برای ارایه به صورت سخنرانی پذیرفته بودند و به علاوه هزار دلار گرنت بابت اقامت در هتل (پنج شب، شبی دویست دلار) و سیصد دلار گرنت بابت ثبت نام کنگره ( به اصطلاح رجیستریشن فی) به من داده شد. [پول به من ندادند ها، پول هتل و خورد و خوراک کنگره رو تخفیف دادند.]

دانشگاه هم طبق یک نامه کتبی که معاون پژوهشی در پاسخ به استعلام مدیرگروه داده بود، قول داد معادل پانصد دلار از هزینه های بلیط و سایر هزینه ها را پرداخت کند که هیچ وقت به قول شان عمل نکردند. و من هفتصد دلار فقط بابت بلیط هواپیما رفت و برگشت تا مالزی از جیب خودم دادم و علاوه بر آن بلیط قطار رفت و برگشت مالزی - سنگاپور و نیز هزینه دو شب اقامت در مالزی (یک شب رفت، و یک شب برگشت) را نیز از جیب دادم در زمانی که دانشجوی پی اچ دی بودم، مرخصی بدون حقوق بودم، و تازه یکسال بود که فرزندم به دنیا آمده بود و هیچ درآمدی نداشتیم.

حتی به بنیاد فارس شناسی و سعدی شناسی هم مراجعه کردم و برای آنها هم جذاب نبود که کسی دارد عدالت را از دیدگاه سعدی برای جهانیان معرفی می کند.

امسال کنگره کشوری سالانه اخلاق پزشکی در جهرم انجام می شود و دانشگاه رسماً اعلام کرده است که هزینه ی بلیط عضو هیئت علمی همین رشته را پرداخت نمی کند حتی اگر مقاله، سخنرانی، کارگاه و جلسات رسمی وزارتی ( در حاشیه کنگره) داشته باشد.

البته من همیشه حامی و مدافع کم کردن خرج ها، به خصوص خرج کنگره ها بوده ام.

اما وقتی یادم می آید که هزینه جلسات هیئت دولت در بودجه سال نود و هفت، ظاهراً ده میلیارد تومان بوده است به این نتیجه می رسم که ما اشتباه کرده ایم که اخلاق پزشکی را جدی گرفته ایم و عمرمان را بر روی آن قمار کرده ایم.

اخلاق پزشکی یک سرگرمی برای مدیران مطب دار است که بعد از جراحی هایشان یا صبح جمعه توی سونای بخار هم زمان که آب خنک به سر و پاچه شان می زنند از اخلاق پزشکی هم سخنی بگویند.

بعد هم برگردند به مطب و اتاق عمل همان رفتارهای غیراخلاقی عادتی را تکرار کنند و چند روزی یک مقاله هم توسط روح های سرگردان به نام شان چاپ شود و هی استاد ممتاز و محقق برجسته بشوند و هی رئیس بشوند و هی از اخلاق بگویند و پولش را بگیرند و کنگره اش را بروند.

همین