گر دست دهد ...

1.

گر دست دهد که آستینش گیرم

ور نه بروم بر آستانش میرم

امروز این بیت سعدی را خواندم و آن قدر به من انرژی داد که بیایم و وبلاگ را به روز کنم

2.

دیروز برف تمام تهران را گرفته بود

نمی دانم اما گویا اعتصاب هم بی تاثیر نبوده است در عوارض برف

و البته غافلگیری! مدیران شهرداری که هرسال هی غافلگیر می شوند

3.

سرویس نتوانست برود بهار را بیاورد و من و مادرش رفتیم در برف ها دنبال بهار

از ساعت دوازده و نیم ظهر تا شش و نیم عصر برف نوردی کردیم تا به خانه رسیدیم

وقتی رسیدیم بهار یخ کرده بود

سفری بود برای خودش

سفر زندگی

چه آدمهای بد و خوبی در این سفر دیدیم

و

آخرین آدمی که باهاش برخورد کردیم چه قدر آدم بود

دمش گرم

4.

زمستونه هوا سرده دمش گرم

زمینو مثل یخ کرده دمش گرم

در آیین فلک مردونگی نیست

فلک نامرد ِ نامرده دمش گرم

این شعر رو اولین بار میلاد عرفان پور برام خوند

یه روز بود که رفته بودیم چیتگر و داشتیم جوجه روی زغال کباب می کردیم

و مهدی ذوالقدر و سید محمد رضا اصنافی هم بودند

همه با خانواده و من با محمد و بهار (خانمم کلاس آموزش مداوم داشت و نبود)

پرسیدم از خودته؟ گفت: نه

و البته اسم شاعرش را هم گفت و من یادم رفته

توی گوگل نوشته مهدی مجتبایی ولی می دونیم و می دونید گوگل و البته فرهنگ مردم ما بیشتر شعرها رو به اسم خواننده می شناسند تا شاعر

مثلاً من هرجا سر کلاس گفته ام در این زمانه ی بی های و هوی لال پرست یهو چندتا دانشجو گفته اند استاد حبیب گوش می کنید؟ شعر حبیب رو می خونید ...

بار اول من با تعجب گفتم شعر حبیب؟ شعر حبیب نیست که ... شعر محمد علی بهمنی هست من توی کتابش خوانده ام...

بعد دانشجوها فکر کردند من از ترس گزینش و نهادهای مشابه اسم حبیب را نمی برم در حالیکه من اصلاً حبیب نمی شناختم و تازه وقتی فهمیدم شعر بهمنی را خوانده گفتم دمش گرم چه خواننده ی خوش ذوقی و رفتم گوش دادم و خوشم هم نیامد

چون نخوانده بودش ... دکلمه کرده بود گویا

این سرنوشت مالکیت معنوی در روزگار و مملکت ماست/ دمش گرم

5.

یک کتاب اخلاق پزشکی در دست ترجمه و یک کتاب در دست تالیف داریم

ان شاء الله برود زیر چاپ اطلاع رسانی می کنیم

6.

و

البته کتاب شعرهایم که هنوز با وسواس حذف و اضافه می کنم

و

هنوز جرات نکرده ام بدهمش برای چاپ

7.

گروه خیلی خوبی داریم

الحمدلله

8.

رب انی لما انزلت الی من خیر فقیر